پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‎کند بلبل شوقم هوای نغمه‎خوانی می‎کند   سالها شد رفته دمسازم ز دست اما هنوز در درونم زنده است و زندگانی می‎کند   با همه نسیان تو گویی کز پی آزار من خاطرم با خاطرات خود تبانی می&l

سوسنی در صدایت حرف که می زنی انگار سوسنی در صدایت راه می رود حرف بزنمی خواهم صدایت را بشنومتو باغبان صدایت بودیو خنده ات دسته ی کبوتران سفیدی که به یکباره پرواز می کنند تو را دوست دارم چون صدای اذان در سپیده دم چون راهی که به خواب منتهی می شود تو را دوست دارم چون آخرین بسته سیگاری در تبعیدتو نیستی و هنوز مورچه ها شیار گندم را دوست دارند و چراغ هواپیما در شب دیده می شود عزیزم!هیچ قطاری وقتی گنجشکی را زیر می گیرداز ریل خارج نمی شود و من گوزنی که می خواست با شاخ هایش قطاری را نگه دارد. غلامرضا بروسان + نوشته شده توسط همکلاسی در سه شنبه هجدهم مهر ۱۳۹۶ و ساعت 17:15 |

  در عشق تو هر حیله که کردم هیچ استهر خون جگر که بی تو خوردم هیچ است   از درد تو هیچ روی درمانم نیستدرمان که کند مرا ؟ که دردم هیچ است    

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زادو فریبا بمیرد
شب مرگ تنها نشیند که موجی
رود گوشه ای دور و تنها بمیرد
در آن گوشه چندان غزل می سراید
که خود در میان غزل ها بمیرد
گروهی بر انند کاین مرغ زیبا
کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد
شب مرگ از بیم آنجا شتابد
که از مرگ غافل شود تا بمیرد
من این نکته گیرم که باور نکردم
ندیدم که قویی به صحرا بمیرد
چو روزی از آغوش دریا بر اید
شبی هم در آغوش دریا بمیرد
《تو دریای من بودی آغوش وا کن
که میخواهد این قوی تنها بمیرد》

مهدی حمیدی شیرازی

توکیستی که من اینگونه بهاعتماد
نامِ خود را
با تو میگویم
کلیدِ خانهام را
در دستت میگذارم
نانِ شادیهایم را
با تو قسمت میکنم
به کنارت مینشینم و
بر زانوی تو
اینچنین آرام
به خواب میروم؟

کیستی که من
اینگونه به جد
در دیارِ رؤیاهای خویش
با تو درنگ میکنم؟

احمد شاملو